Aktualności

"Poetyckie Zaduszki"

W świecie współczesnym, gdy czegoś nie wiesz, szukasz tego w Internecie. Na pewno wcześniej czy później znajdziesz odpowiedź. Znajdziesz obszerne artykuły, tłumaczące dany problem i bardziej lub mniej trafne komentarze internautów. Ale czy istnieje odpowiedź na pytanie, czym jest śmierć - moja, własna?  Jak  pogodzić się z myślą o swoim odejściu? Jak oswoić się z tym, że gdy „ja” odejdę, świat będzie się toczył swoim starym torem? Na te trudne pytania uczniowie Plastyka próbowali odnaleźć odpowiedzi w wierszach Cz. Miłosza, L. Staffa i A. Kamieńskiej.


    Trudno myśleć o własnej śmierci. Trudno przyjąć do wiadomości, że świat poradzi sobie beze mnie. Ale czy ja poradzę sobie, gdy z tego świata zniknie moja ukochana osoba? Jak znieść obcy głos w słuchawce informujący: „Że abonent czasowo niedostępny”? Czym utulić ból rozrywający serce? Czym zapełnić pustkę w swoim życiu? Jak pogodzić się z myślą, że już nigdy nie usłyszę, nie dotknę, nie zobaczę? Że już nigdy...O umieraniu, próbie oswojenia się ze śmiercią i pustce, której nic nie może wypełnić, uczniowie mówili słowami W. Szymborskiej oraz W. Broniewskiego.
    Śmierć jest jednak wpisana w życie człowieka. Nie uciekniesz jej, nie uchronisz przed nią najbliższych. Jedyne, co możesz, to ocalić ich pamięć od zapomnienia, a samemu żyć i każdego dnia udowadniać, że śmierć nie ma władzy absolutnej i nie jest też końcem. Potwierdzenie tej prawdy uczniowie znowu odnaleźli w wierszu noblistki oraz piosenkach Marka Grechuty i Starego Dorego Małżeństwa.

Jowita Janduła - Wójcik